BENÄ°M DOÄžDUÄžUM YERDE 

Benim doÄŸduÄŸum yerde,

Tanrının dağı vardı.

Yıldızlar gecelerde,

Başına konar açardı.

Tanrının tahtı idi o,

Tacı ay yıldız kardı.

Benim doÄŸduÄŸum yerde,

KuÅŸlar sarhoÅŸ öterdi.

Canlar kelebek gibi,

Aslanlar meleklerdi.

Rüyalar gerçek gibi,

Hayat ÅŸirin ÅŸekerdi.

Bir gün al rüzgar koptu,

Dağlar solup sarardı.

Sanki ejder güneÅŸi,

Yuttu düÅŸler karardı.

Al al olmuş yıldızlar,

Sanki feleği sardı.

O gün bugün yurdumda,

Güvercin uçmaz oldu.

O bitmeyen şarkılar

Artık duyulmaz oldu.

Benzi solmuş kızların,

Göz yaşı durmaz oldu.

Bugün, doÄŸduÄŸum yerde,

Kasap göbek atıyor.

Belki yarın kesecek.

Bize kem kem bakıyor.

Mezbahalar önünde,

Akbabalar şakıyor.

Benim doÄŸduÄŸum yerde,

Rüzgar hırçın esmeli.

Yurdu saran pis koku

Bu rüzgarla gitmeli.

Çekilen çile hasret,

Gurbet sıla bitmeli.

                           Alimcan Ä°nayet

AÄžLAMA

Niye gülmez diye aÄŸlasam bazen,

Bazen niye ağlar diye ağlarım.

Baktıkça damlayan göz yaÅŸlarına,

Kahrolur, ölürüm, bin kez yanarım.

Ah canım ağlarsan ağla ve lakin,

Rüyanı sakın verme rakiplerine.

GöÄŸsünde açan o kara çiçekler,

Tan ile girecek ÅŸafak rengine.

                          Alimcan Ä°nayet

BÄ°R GÜN DÖNERSEN

Yapraklar tanığı sana aşkımın,

DökülmüÅŸ son bahar rüzgarı ile.

BürümüÅŸ bir hüzün derinden derin,

Sararmış dallarda kuşları bile.

Kahrolsun dokunan sana o eller,

Bahtına ters esen o arsız yeller.

Kahrolsun kem gözler, hain yürekler,

Günahkar dudaklar, rezil emeller.

Ne güzel günlerdi o eski günler,

KuÅŸ gibi uçardık rüyalarda biz.

Geceler biterdi, rüya bitmezdi,

Ne güneÅŸ doÄŸardı yıldızlar sensiz.

Göç eden kuÅŸ gibi bir gün dönersen,

Kucağım, kalbimin yuvası senin.

Talihsiz başına gelen felaket,

Hakaret, zilletin nedeni benim.

                                 Alimcan Ä°nayet