BİRİNCİ BÖLÜM

 GENEL İLKELER

1. Madde: Çin Halk Cumhuriyeti’nin Milli Bölgesel Otonomi Kanunu Çin Halk Cumhuriyeti’nin anayasasına göre düzenlenmiştir.
2. Madde: Azınlık milletlerin toplu olarak yerleştikleri yerlerde bölgesel otonomi uygulanır. Milli otonom bölgeleri otonom bölge, otonom vilayet, otonom nahiye diye ayrılır. Milli otonom bölgelerin tümü Çin Halk Cumhuriyeti’nin ayrılmaz bir kısmıdır.
3. Madde: Milli otonom bölgelerde otonom organları tesis edilir, otonom organları devletin bir dereceli yerel hakimiyet organlarıdır. Milli otonom bölgelerin otonom organları demokratik-merkeziyetçi düzen ilkesini uygularlar.

4.      Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları anayasanın 3. bölüm 5. maddesinde belirlenen yerel devlet organlarının görev yetkisini yürütürler, bununla birlikte anayasada ve işbu kanunda hem diğer kanunlarda belirlenen yetki kapsamına göre otonomi yetkisini yürütürler. Devletin kanun ve siyasetlerini kendi bölgelerinin reel durumuna göre uygularlar. Otonom vilayetlerin otonom organları kendi bölgelerinde bölge, nahiye ve belediyeye ait yerel devlet organlarının görev yetkisini yürütürler, bununla birlikte otonomi yetkisini yürütürler.

5. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organlarının devletin bütünlüğünün korunmasını, o bölgelerde anayasa ve kanunlara uyulmasını ve bunların uygulanmasını garanti altına almaları şarttır.
6. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları her millet halkının güç birliği yaparak sosyalistik çağdaşlaşma kuruluşuyla uğraşmasına önderlik ederler. Milli otonom bölgelerin otonom organları kendi bölgelerinin durumuna göre, anayasa ve kanunlara aykırı olmama ilkesi temelinde, özel siyaset ve pratik tedbir kullanarak milli otonom bölgelerin ekonomi ve kültür kuruluş işlerini hızlandırmaya yetkilidirler. Milli otonom bölgelerin otonom organları devlet planlaması doğrultusunda reel durumu temel alarak iş verimliliğini ve ekonomik verimliliği sürekli artırır, toplumsal üretim güçlerini geliştirip milletlerin maddi yaşam standardını yükseltirler. Milli otonom bölgelerin otonom organları milli kültürün güzel geleneklerini sürdürüp ve ondan yararlanıp milli özelliği olan sosyalistik manevi kültür oluşturarak her millet halkının sosyalistik şuur, bilim ve kültür seviyesini sürekli yükseltirler.
7. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları devletin genel menfaatini her şeyin üzerinde tutup üst dereceli devlet organlarının verdiği görevleri aktif yerine getirmelidirler.
8. Madde: Üst dereceli devlet organları milli otonom bölgelerin otonom organlarının otonomi yetkilerini yürütmelerini garanti ederler hem de milli otonom bölgelerin özelliği ve ihtiyacına göre, onların sosyalistik kuruluş işlerini hızla geliştirmelerine yardım ederler.
9. Madde: Üst dereceli devlet organları ve Milli otonom bölgelerin otonom organları milletlerin eşitliği, birlikteliği ve işbirliği temelindeki sosyalistik milli münasebetini korurlar ve geliştirirler, her hangi bir milleti küçümsenmesini ve ezilmesini yasaklarlar, milletlerin birlikteliğini bozan ve milli ayrımcılığa yol açan davranışları yasaklarlar.
10. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları, o bölgelerdeki milletlerin kendi dil ve yazısını kullanma ve geliştirme özgürlüğünü, kendi örf adetlerini koruma veya ıslah etme özgürlüğünü garanti ederler.
11. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları her millet vatandaşlarının dini inanç özgürlüğünü garanti ederler. Her hangi bir devlet organı, sosyal örgüt ve şahsın vatandaşları dine inanmaya veya inanmamaya zorlamasına müsaade etmezler, dine inanan vatandaşların da, dine inanmayan vatandaşların da küçümsenmesine müsaade etmezler. Devlet normal dini faaliyetleri korur. Her hangi bir kişinin dinden yararlanarak toplum düzenini bozacak, vatandaşlarının sağlığına zarar verecek, devletin eğitim düzenini engelleyecek hareketlerde bulunmasına müsaade etmez. Dini örgütler ve din işleri yabancı ülke güçlerine bağlı değillerdir.

İKİNCİ BÖLÜM

MİLLİ OTONOM BÖLGELERİN KURULUŞU VE OTONOM ORGANLARININ OLUŞTURULMASI

12. Madde: Azınlık milletlerin toplu olarak yerleştikleri yerlerde, o bölgedeki milli münasebet, ekonomik gelişme gibi koşullara göre, hem de tarihi durumu göz önünde bulundurarak bir veya birkaç azınlık milletin toplu olarak yerleştikleri bölgeyi temel alan otonom bölgesi kurulabilir. Milli otonom bölge kapsamındaki diğer azınlık milletlerin toplu olarak yerleştikleri bölgelerde uygun otonom bölge veya milli köy kurulur. Milli otonom bölgeler kendi bölgelerinin reel durumuna göre Han milleti ya da diğer millet ahalisinin yerleştikleri bir kısım bölgeleri ve şehir kasabaları içerisine alabilirler.
13. Madde: Milli otonom bölgelerin adları yer adı, millet adı, idari statüsüne göre verilir, özel durumlar istisna.
14. Madde: Milli otonom bölgelerin kuruluşu, sınırlarının ayrılması ve adlandırması, üst dereceli devlet organının ilgili yerel devlet organı ile birlikte ilgili milletlerin temsilcileri ile tam istişare etmesinden sonra kararlaştırılıp kanunda belirlenen işleme göre onaylanır. Milli otonom bölgeler kurulduktan sonra, kanunda belirlenen işlemden geçirmeden iptal edilemez veya ilhak edilemez; milli otonom bölgelerin sınırları belirlendikten sonra, kanunda belirlenen işlemden geçirmeden değiştirilemez; iptal etmek, ilhak etmek veya değiştirmek gerekirse, üst dereceli devlet organının ilgili şubelerinin milli otonom bölgelerin otonom organı ile tam istişare etmesinden sonra kararlaştırılıp kanunda belirlenen işleme göre onaylanır.
15.  Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları; otonom bölge, otonom vilayet, otonom nahiye halk meclisi ve halk hükümetidir. Milli otonom bölgelerin halk hükümetleri aynı derecedeki halk meclislerine ve bir derece yüksek devlet idaresine karşı sorumludurlar hem de çalışmalarını rapor ederler; aynı derecedeki halk meclisleri kapalı olduğu sürede,  aynı derecedeki halk meclisi daimi komisyonuna karşı sorumludurlar hem de çalışmalarını rapor ederler. Milli otonom bölgelerin halk hükümetleri Devlet Konseyi (Guo-wu-yuan) nin genel yönetimi altındaki devlet idari organlarıdır. Onlar Devlet Konseyi (Guo-wu-yuan)ne bağlıdırlar. Milli otonom bölgelerin otonom organlarının yapısı ve görevi anayasa hukukuna ve kanunlara göre, milli otonom bölgelerin otonomi nizamlarında veya özel nizamlarında belirlenir.
16. Madde: Milli otonom bölgelerin halk meclislerinde bölgesel otonomiyi yürüten milletlerin temsilcilerinin dışında, o idari bölgede yerleşen diğer milletlerin de uygun kontenjanda temsilcileri olması gerek. Milli otonom bölgelerin halk meclislerinde, bölgesel otonomiyi yürüten millet ve diğer azınlık millet temsilcilerinin teşkil etmesi gereken kontenjan ve bunun oranını eyalet, otonom bölge, doğrudan merkeze bağlı belediye halk meclisi daimi komisyonu kanunda belirlenen esaslara göre belirler hem de ulusal halk meclisi daimi komisyonuna tescil ettirir. Milli otonom bölgelerinin halk meclisi daimi komisyonlarında bölgesel otonomiyi yürüten millet vatandaşından olan müdür veya müdür yardımcılarının olması gerek.
17. Madde: Otonom bölgelerinin başkanları, otonom vilayetlerin yöneticileri, otonom nahiyelerin kaymakamları bölgesel otonomiyi yürüten milletlerin vatandaşlarından olur. Otonom bölge, otonom vilayet, otonom nahiye halk hükümetleri bünyesindeki diğer kadrolar içerisinde bölgesel otonomiyi yürüten milletin ve diğer azınlık milletlerin kadroları uygun sayıda olması gerek. Milli otonom bölgelerin halk hükümetlerinden otonom bölgenin başkanı, otonom vilayetin yöneticisi, otonom nahiyenin  kaymakamının sorumlu olması düzeni uygulanır. Otonom bölgelerin başkanları, otonom vilayetlerin yöneticileri, otonom nahiyenin  kaymakamları aynı derecedeki halk hükümetlerinin işlerine başkanlık ederler.
18. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organlarına bağlı görev şubelerinin kadroları içerisinde bölgesel otonomiyi yürüten milletin ve diğer azınlık milletin elemanları uygun sayıda olması gerek.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

OTONOM ORGANLARININ OTONOMİ YETKİLERİ

19. Madde: Milli otonom bölgelerin halk meclisleri, o bölgedeki milletlerin siyasi, ekonomik ve kültürel özelliklerine göre, otonomi nizamlarını ve özel nizamları düzenlemeye yetkilidirler. Otonom bölgelerin otonomi nizamları ve özel nizamları ulusal halk meclisi daimi komisyonuna onaylatıldıktan sonra geçerli olur. Otonom vilayet, otonom nahiyelerin otonomi nizamları ve özel nizamları eyalet, otonom bölge, doğrudan merkeze bağlı belediye halk meclisi daimi komisyonuna onaylatıldıktan sonra geçerli olur hem de bunu ulusal halk meclisi daimi komisyonuna ve Devlet Konseyi’ne tescil ettirir.
20. Madde: Üst dereceli devlet organının karar, buyruk ve direktifleri milli otonom bölgelerin reel durumuna uygun değilse, otonom organları, o üst dereceli devlet organının onayını aldıktan sonra, pratik olarak yürürlüğe koyabilir veya yürütmeyi durdurabilir. O üst dereceli devlet organının raporu teslim almasından itibaren 60 gün içerisinde cevap vermesi gerek.
21. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları görevlerini yerine getirirken, o milli otonom bölgelerin otonomi nizamlarındaki kurallara göre, o bölgede ortak kullanılan bir çeşit ya da birkaç çeşit dil veya yazıyı kullanırlar; görev ifa ederken ortak kullanılan birkaç çeşit dil ve yazıyı birlikte kullananlar bölgesel otonomiyi yürüten milletin dil ve yazısını temel alırlar.
22. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları sosyalistik kuruluşun ihtiyacına göre, çeşitli tedbirleri kullanarak o bölgedeki milletlerden olan çeşitli derecedeki memurlar, ilim ve teknoloji elemanları, ekonomi yönetimi elemanları gibi meslek elemanlarını ve teknik işçileri çokça yetiştirirler, onlardan tam olarak yararlanırlar hem de azınlık millet kadınlarından çeşitli dereceli memurları ve çeşitli meslek teknik elemanlarını yetiştirmeye önem verirler. Milli otonom bölgelerin otonom organları eleman kabul ederken bölgesel otonomiyi yürüten millet ve diğer azınlık milletlerden kabul etmeye uygun şekilde özen göstermesi gerek. Milli otonom bölgelerin otonom organları özel tedbir kullanarak çeşitli meslek elemanlarının otonom bölgelerin kuruluş işlerine katılmalarına önem verirler ve bunu teşvik ederler.
23. Madde: Milli otonom bölgelerdeki şirket ve meslek kurumları, devletin kararlarına göre, eleman kabul etmede önce azınlık milletlerden kabul ederler hem de köylerden ve hayvancılık bölgelerindeki azınlık millet ahalisinden kabul edebilirler.
24. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları devletin askeri düzeni ve kendi bölgelerinin reel ihtiyacına göre, Devlet Konseyi’nin onayından geçirerek, kendi bölgelerinin kamu güvenliğini sağlayan emniyet kısımlarını teşkil edebilirler.
25. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları devlet planlaması doğrultusunda kendi bölgelerinin özelliği ve ihtiyacına göre, ekonomik kuruluş yönetmeliği, politikası ve planını belirleyip yerel iktisadi kuruluş işlerini kendi başlarına ayarlarlar ve yönetirler.
26. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları sosyalizm ilkesine bağlı kalma koşuluyla kanundaki esaslara ve kendi bölgelerinin ekonomik gelişme özelliğine göre, üretim ilişkisi ve iktisadi yapıyı uygun bir şekilde dengeleyerek sosyalistik piyasa ekonomisini geliştirirler. Milli otonom bölgelerin otonom organları umumi mülkiyet temeline dayanan, çok çeşitli mülkiyet temelindeki ekonomiyi birlikte geliştirme esasındaki temel ekonomi düzenine bağlı kalırlar, umumi mülkiyete ait olmayan ekonomiyi geliştirmeyi teşvik ederler.
27. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları kanundaki esaslara dayanarak, o bölgelerdeki otlak ve ormanın yönetim yetkisi ve onlardan faydalanma yetkisini belirlerler. Milli otonom bölgelerin otonom organları otlak ve ormanı korurlar,  genişletirler, fidan dikme, çalı çırpı ekme işlerini organize ederler ve bu tür işleri teşvik ederler. Her hangi bir teşkilat veya şahsın otlak ve ormana her hangi bir vasıta ile zarar vermesini yasaklarlar. Otlak ve ormanı bozup ekin alanına dönüştürmeyi kesin olarak yasaklarlar.
28. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları kanundaki esaslara göre, kendi bölgelerindeki doğal kaynakları yönetir ve korurlar. Milli otonom bölgelerin otonom organları kanundaki esaslara ve devletin genel planına göre, o bölgelerde açılabilir doğal kaynakları önce uygun bir şekilde açarlar ve ondan yararlanırlar.
29. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları devlet planlaması doğrultusunda, kendi bölgelerinin maliye gücü, maddi gücü ve diğer ayrıntılı koşullarına göre, yerel altyapı kuruluş türlerini kendi başlarına ayarlarlar.
30. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları, o bölgeye bağlı şirketleri ve meslek işlerini kendi başlarına yönetirler.
31. Madde: Milli otonom bölgeler devletin kurallarına göre, dış ekonomi ve ticari faaliyeti geliştirebilirler, Devlet Konseyi (Guo-wu-yuan)nin onayı ile dış ticaret limanlarını kurabilirler. Yabancı ülkelerle hududu olan milli otonom bölgeler Devlet Konseyi(Guo-wu-yuan)nin onayı ile sınır ticaretini geliştirebilirler. Milli otonom bölgeler dış ekonomi ve ticaret faaliyetlerinde devletin teşvik siyasetinden faydalanırlar.
32. Madde: Milli otonom bölgelerin maliyesi bir derecelik maliyedir, ayrıca devlet maliyesinin terkibi kısmıdır. Milli otonom bölgelerin otonom organları yerel maliyeyi yönetecek otonomi yetkisine sahiptirler. Devletin maliye düzenine göre, milli otonom bölgelere bağlı maliye gelirini milli otonom bölgelerin otonom organları kendi başlarına ayarlayıp kullanmaları lazım. Milli otonom bölgeler ulusal genel maliye düzenine göre, devletin uygulamaya koyduğu maliyeden ayırıp harcama yapan standart düzen aracılığıyla üst dereceli maliyenin ayrıcalığından yararlanır. Milli otonom bölgelerin maliye bütçe harcamalarında, devletin koyduğu esaslara göre, ihtiyati sermaye ayarlarlar. Yedek harcamanın bütçede teşkil ettiği oran normal bölgelerinkinden yüksek olur. Milli otonom bölgelerin otonom organları maliye bütçesini uygulama sırasında fazla gelir ve giderden tasarruf edilen sermayeyi kendileri ayarlayıp kullanırlar.
33. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları kendi bölgelerinin çeşitli gider ölçeği, kadro ve normu hakkında devletin koyduğu esaslara göre, kendi bölgelerinin reel durumlarına bakarak ek yönetmelik ve ayrıntılı çareleri düzenleyebilirler. Otonom bölgenin düzenlediği ek yönetmelik ve ayrıntılı çareler Devlet Konseyi (Guo-wu-yuan)ne tescil ettirilir. Otonom vilayet, otonom nahiyeler vergiyi azaltma veya vergi muafiyetini eyalet, otonom bölge, merkeze doğrudan bağlı belediye halk hükümetine onaylatırlar.
34. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları devletin vergi kanununu uygulamada, devletin genel teftişi ve onaylamasıyla, azaltılacak veya muaf tutulacak vergi çeşitleri arasında sayılmayan, yerel maliye geliri kapsamında olan, vergi yönünden ayrıcalık tanınması ve teşvik edilmesi zaruri olan bazı vergi türlerini azaltabilir veya muaf tutabilirler.  Otonom vilayet, otonom nahiyeler vergi azaltma veya vergi muafiyetini eyalet, otonom bölge, merkeze doğrudan bağlı belediye halk hükümetine onaylatırlar.
35. Madde: Milli otonom bölgeler kendi bölgelerinin ekonomik ve sosyal gelişme ihtiyacına göre, kanundaki esaslara dayanarak yerel ticaret bankası ve şehir, köy kredi kooperatiflerini kurabilirler.
36. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları devletin eğitim yönetmeliğine göre, kanundaki esaslara dayanarak kendi bölgelerinin eğitim planı, çeşitli derecedeki çeşitli okulların tesis edilmesi, eğitim süresi, yönetme şekli, eğitim müfredatı, eğitim dili ve öğrenci alma usullerini belirlerler.
37. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları milli eğitimi kendi başlarına geliştirirler, cahilliği bitirirler, çeşitli okulları açarlar, 9 (dokuz) yıllık zorunlu eğitimi yaygınlaştırırlar, çeşitli vasıtalarla yüksek ve orta eğitimi, orta dereceli meslek teknik eğitimini geliştirirler. Koşul ve ihtiyaca göre, yüksek eğitimi geliştirirler, azınlık milletlerden meslek elemanlarını yetiştirirler. Milli otonom bölgelerin otonom organları azınlık millet hayvancılık bölgelerinde ve ekonomik sıkıntısı olan, dağınık yerleşmiş azınlık millet dağlı bölgelerinde yataklı eğitim ve eğitim bursu temelinde hükümet yönetimindeki milli ilkokul ve milli ortaokulları açıp öğrencilerin zorunlu eğitim aşamasındaki eğitimini tamamlamalarını garanti ederler. Okulların yönetim masrafları ve eğitim bursu o bölgelerin maliyesinden halledilir. O bölgenin maliyesinde zorluk varsa, yüksek dereceli maliyeden yardım edilmesi gerek. Daha da önemlisi, azınlık millet öğrencilerini kabul eden okullar (sınıflar)ın ve diğer eğitim kurumlarından koşulları uygun olanların azınlık millet köylerindeki derslikleri kullanmaları hem de azınlık milletlerin dilinde ders anlatmaları gerek. Duruma göre ilkokulun ilk sınıfları veya üst sınıflarından başlayarak Çince ders tesis edip ülke çapında ortak kullanılan Mandarın Çincesini ve standartlaştırılmış Çin yazısını yaygınlaştırmalıdır. Her dereceli halk hükümetlerinin azınlık millet yazısındaki derslik ve yayınları hazırlama, tercüme etme ve yayımlama işini maliye yönünden desteklemeleri gerek.
38. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları milli şekil ve milli özelliğe sahip edebiyat, sanat, basın, yayın, radyo, sinema ve televizyon gibi milli kültür işlerini kendi başlarına geliştirirler, kültür alanındaki yatırımını artırırlar, kültür müesseselerini güçlendirirler, çeşitli kültür alanlarının gelişmesini hızlandırırlar. Milli otonom bölgelerin otonom organları, ilgili kurum ve şubeleri milletlerin tarihi ve kültürüne ait kitapları toplama, düzenleme, tercüme etme ve yayımlama işlerini organize ederler ve onları desteklerler, milletlerin meşhur arkeolojik buluntuları, kıymetli kültür ve anıt eserlerini, diğer önemli tarihi kültürel miraslarını korurlar, milletlerin güzel geleneksel kültürüne sahip çıkarlar ve onu geliştirirler.
39. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları kendi bölgelerinin bilim ve teknik geliştirme planını kendi başlarına yaparlar, ilim ve teknik bilimlerini yaygınlaştırırlar.
40. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları kendi bölgelerinin tedavi ve sağlık işlerinin gelişim planını kendi başlarına yaparlar, çağdaş tababet ve milli geleneksel tababet işlerini geliştirirler. Milli otonom bölgelerin otonom organları bulaşıcı hastalık ve yerel hastalığı önleme ve onu kontrol altına alma hizmetini hem anne ve çocukların sağlığını koruma işlerini güçlendirirler, tedavi ve sağlığı koruma koşullarını iyileştirirler.
41. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları spor işlerini kendi başlarına geliştirirler, milli geleneksel spor faaliyetlerini yaygınlaştırıp her millet halkının vücut kalitesini yükseltirler.
42. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları eğitim, bilim ve teknoloji, kültür sanat, sağlık, spor gibi alanlarda diğer bölgeler ile olan alaka ve işbirliğini aktif geliştirirler. Otonom bölge, otonom vilayetlerin otonom organları devletin koyduğu esaslara göre, eğitim, bilim ve teknoloji, kültür sanat, sağlık, spor gibi alanlarda yabancı ülkeler ile ilişki kurabilirler.
43. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları kanundaki esaslara göre, hareketli nüfusu yönetme usullerini belirleyip düzenlerler.
44. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları planlı doğumu, sağlam doğumu ve iyi beslenmeyi  uygulamaya koyup her millet ahalisinin kalitesini yükseltirler. Milli otonom bölgelerin otonom organları kanunun koyduğu esaslara göre, kendi bölgelerinin reel durumu doğrultusunda planlı doğumu uygulamaya koyma usulünü düzenlerler.
45. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları yaşam muhiti ve ekolojik muhiti koruyup ve iyileştirip kirlenmenin ve diğer sosyal felaketlerin önüne geçerler ve onu kontrol altına alırlar, nüfus, doğal kaynak ve muhitin uyum içinde gelişmesini sağlarlar.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

MİLLİ OTONOM BÖLGELERİNİN HALK YARGI MAHKEMELERİ VE HALK TEFTİŞ MAHKEMELERİ

46. Madde: Milli otonom bölgelerin halk yargı mahkemeleri ve halk teftiş mahkemeleri aynı derecedeki halk meclisleri ve onların daimi komisyonlarına karşı sorumludurlar. Milli otonom bölgelerin halk teftiş mahkemeleri yine üst dereceli halk teftiş mahkemelerine karşı sorumludurlar. Milli otonom bölgelerin halk yargı mahkemelerinin yargı görevleri yüksek halk yargı mahkemesi ve üst dereceli halk yargı mahkemelerinin nezareti altındadır. Milli otonom bölgelerin halk teftiş mahkemelerinin görevleri yüksek halk teftiş mahkemesi ve üst dereceli halk teftiş mahkemelerinin başkanlığında yürütülür. Milli otonom bölgelerin halk yargı mahkemeleri ve halk teftiş mahkemelerinin yöneticileri ve elemanları içerisinde bölgesel otonomiyi yürüten milletin elemanları olması gerek.
47. Madde: Milli otonom bölgelerin halk yargı mahkemeleri ve halk teftiş mahkemeleri yargılama ve teftişte o bölgede ortak kullanılan azınlık milletin dil ve yazısını iyi bilen elemanları uygun bir şekilde bulundurmalıdırlar. O bölgede ortak kullanılan dil ve yazıyı bilmeyen davalılara aktarılmalıdır. Kanun evraklarında reel ihtiyaca göre, o bölgede ortak kullanılan bir veya birkaç çeşit yazıyı kullanmalıdırlar. Her millet vatandaşlarının kendi dil ve yazılarını kullanarak yargılanma haklarını garanti ederler.

BEŞİNCİ BÖLÜM

MİLLİ OTONOM BÖLGELERDEKİ MİLLİ İLİŞKİLER

48. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları, o bölgedeki milletlerin eşitlik haklarından yararlanmalarını garanti ederler. Milli otonom bölgelerin otonom organları her millet memurları ve halkını barıştırıp onları motive ederek milli otonom bölgelerini birlikte kalkındırırlar.
49. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları her millet memurlarına birbirlerinin dil ve yazısını öğrenme konusunda öğüt verirler ve teşvik ederler. Han (Çinli) memurları o bölgedeki azınlık milletlerin dil ve yazısını öğrenme ve kullanmalarının yanı sıra, ülke çapından kullanılan Mandarin Çincesini ve standart Çinceyi öğrenmelidirler. Milli otonom bölgelerdeki devlet personellerinden o bölgede ortak kullanılan ikiden fazla dil ve yazı bilenleri ödüllendirilmelidir.
50. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları, o bölgede toplu olarak yerleşen diğer azınlık milletlerin uygun otonom bölge veya köy kurmalarına yardım ederler. Milli otonom bölgelerin otonom organları, o bölgedeki milletlerin ekonomi, eğitim, bilim ve teknoloji, kültür, sağlık, spor işlerini geliştirmesine yardım ederler. Milli otonom bölgelerin otonom organları, o bölgede dağınık yerleşen milletlerin özelliğine ve ihtiyacına ayrıcalık tanırlar.
51. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları, o bölgedeki milletlerle ilgili özel meseleleri çözümlemede, onların temsilcileri ile tam istişare etmeleri, onların fikrine saygı göstermeleri şarttır.
52. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları, o bölgedeki her millet vatandaşlarının anayasada belirlenen vatandaşlık haklarından yararlanmalarını garanti ederler hem de onlara yerine getirmeleri gereken vatandaşlık mecburiyetlerini yerine getirmeleri hakkında eğitim verirler.
53. Madde: Milli otonom bölgelerin otonom organları vatanı, halkı, çalışmayı, bilimi, sosyalizmi sevme gibi sosyal ahlakı teşebbüs ederler, o bölgedeki her millet vatandaşlarına vatanseverlik, komünizm ve milli siyaset hakkında eğitim verirler, her millet memurlarına ve halkına birbirlerine güvenme, birbirlerinden öğrenme, birbirlerine yardım etme, birbirlerinin dil ve yazısı, örf adeti ve dini inancına saygı gösterme, devletin bütünlüğünü ve milletlerin birlikteliğini birlikte koruma hakkında eğitim verirler.

ALTINCI BÖLÜM

ÜST DERECELİ DEVLET ORGANLARININ SORUMLULUĞU

54. Madde: Üst dereceli devlet organlarının milli otonom bölgelerine dair karar, yönetmelik, buyruk ve direktifleri milli otonom bölgelerin reel durumuna uygun olması gerek.
55. Madde: Üst dereceli devlet organları milli otonom bölgelerin ekonomik kalkınma stratejisini müzakere etmelerine, düzenlemelerine ve uygulamaya koymalarına yardım etmeleri ve önderlik etmeleri, maliye, para, maddi malzeme, teknik ve ihtisas sahipleri gibi alanlarda milli otonom bölgelerin ekonomi, eğitim, bilim, teknoloji, kültür, sağlık ve spor işlerini hızla geliştirmelerine yardım etmeleri gerek. Devlet ayrıcalık tanıma politikasıyla yurtiçi ve yurtdışındakileri milli otonom bölgelere yatırım yapmaya yönlendirir ve teşvik eder. Üst dereceli devlet organlarının halk ekonomisi ve sosyal kalkınma planını yapmada, milli otonom bölgelerin özelliği ve ihtiyacını göz önüne almaları gerek.
56. Madde: Devlet genel plan ve piyasa ihtiyacına göre, önce milli otonom bölgelerde doğal kaynak açma türleri ve altyapı inşaat türlerini uygun bir şekilde ayarlar. Devlet büyük altyapı inşaatına yatırım yapmada yatırım oranı ve bankadan verilen siyasi nitelikli kredi oranını uygun bir şekilde arttırır. Devlet milli otonom bölgelerde altyapı inşaatını ayarlarken, milli otonom bölgelerin düzenli yatırım yapmaları zaruri ise, değişik duruma göre, düzenli yatırımı azaltma veya muaf tutma yönünden ayrıcalık tanır. Devlet milli otonom bölgelerin reel bilim ve teknolojiyi geliştirmeyi, bilim ve teknoloji neticelerini dönüştürmeyi hızlandırmasına, reel teknolojiyi ve geliştirme koşuluna sahip yüksek, yeni teknolojiyi büyük bir güçle yaygınlaştırmasına, ihtisaslı bilim ve teknoloji elemanlarını milli otonom bölgelere uygun şekilde yönlendirmeyi aktif yönetmesine yardım eder. Devlet milli otonom bölgelere kuruluş türlerini ayırırken, o bölgenin şartlarına göre, gelişmiş, yararlı makine ve teknik temin eder.
57. Madde: Devlet milli otonom bölgelerin ekonomik gelişme özelliği ve ihtiyacına göre, para piyasası ve sermaye piyasasından çeşitli şekillerde faydalanarak milli otonom bölgeleri finans bakımından destekleme oranını arttırır. Finans kurumlarının milli otonom bölgelerin gayrimenkul türlerini ve devletin meslek siyasetine uygun şirketlerin doğal kaynak açma, çok çeşitli ekonomiyi geliştirme yönündeki uygun sermaye talebini özel olarak desteklemeleri gerek. Devlet ticaret bankalarını milli otonom bölgelere ayırdığı kredi oranını arttırıp, o bölgedeki şirketlerin uygun sermaye talebini aktif desteklemeye teşvik eder.
58. Madde: Üst dereceli devlet organları milli otonom bölgelerdeki şirketlerin teknoloji yönünden yenilenmesine, meslek kuruluş seviyesini yükseltmesine maliye, finans ve ihtisas sahipleri gibi yönlerden yardım eder. Üst dereceli devlet organları milli otonom bölgelerdeki işletmecileri ve teknik elemanları ekonomisi gelişmiş bölgelere gidip eğitim almaya organize eder ve teşvik ederler. Ayrıca, ekonomisi gelişmiş bölgelerdeki işletmecileri ve teknik elemanları milli otonom bölgelerdeki şirketlere gidip çalışmaya yönlendirmeli ve teşvik etmelidirler.
59. Madde: Devlet çeşitli özel sermaye ayarlayıp milli otonom bölgelerin ekonomi ve kültür kuruluş işlerini geliştirmesine destek olur. Devletin ayarladığı çeşitli özel sermaye ve milli bölgelere verilen geçici özel yardım parasını her hangi bir kurumun azaltmasına, tutmasına, kullanmasına müsaade etmez, milli otonom bölgelerin normal bütçe geliri yerine koymasına müsaade etmez.
60. Madde: Üst dereceli devlet organları devletin milli ticaret politikasına ve milli otonom bölgelerin ihtiyacına göre, milli otonom bölgelerin ticaret, teminat ve ilaç şirketlerini sermaye, finans ve vergi yönünden destekler.
61. Madde: Devlet ayrıcalık tanıma siyasetini kullanarak milli otonom bölgelerin dış ticaretini geliştirmesine destek olur, milli otonom bölgelerdeki imalat şirketlerinin dış ticarette kendi başına iş görme yetkilerini genişletir, yerel üstünlüğe sahip ürünlerin ihracatını geliştirmesini teşvik eder, sınır ticaretinde ayrıcalık tanıma politikasını uygular.
62. Madde: Halk ekonomisinin gelişmesi ve maliye gelirinin artmasıyla birlikte, üst dereceli maliye kurumu milli otonom bölgelere maliyeden ayırıp harcama yapmayı peyderpey güçlendirir. Milli otonom bölgelerin ekonomik ve sosyal kalkınmasını hızlandırıp, gelişmiş bölgeler ile olan farkını yavaş yavaş küçültmek için, maliyeden normal ayırıp harcama, özel olarak ayırıp harcama ve milli bölgelere ayrıcalık tanıma politikası vasıtasıyla ayırıp harcama usulü hem de devletin belirlediği diğer usullerle, milli otonom bölgelere yapılan yatırımı arttırır.
63. Madde: Üst dereceli devlet organları sermaye, finans, vergi gibi yönlerden milli otonom bölgelerin çiftçilik, hayvancılık, ormancılık koşulu gibi üretim koşulu ve su işleri, ulaşım, enerji, iletişim müesseseleri gibi altyapısını iyileştirmesine destek olur. Milli otonom bölgelerin o bölgedeki kaynaktan uygun bir şekilde faydalanıp yerli sanayi, köy kasaba şirketleri, orta ve küçük işletmeleri, ayrıca azınlık milletlerin özel ihtiyaç duydukları ürünler ve geleneksel zanaat ürünlerini üretmeyi geliştirmesine destek olur.
64. Madde: Üst dereceli devlet organlarının ekonomisi gelişmiş bölgeleri milli otonom bölgeler ile ekonomi ve teknoloji işbirliği yapmaya, çok katmanlı, çok boyutlu sisteme göre yardım etmeye organize edip, destekleyip ve teşvik edip milli otonom bölgelerin ekonomi, eğitim, bilim ve teknoloji, kültür, sağlık ve spor işlerinin gelişmesine yardım etmesi ve destek olması lazım.
65. Madde: Devletin milli otonom bölgelerde doğal kaynak açarken, kuruluş yaparken, o bölgenin menfaatini düşünüp, onu o bölgenin ekonomik kuruluşuna faydalı bir şekilde ayarlaması, o bölgedeki azınlık milletlerin üretim ve yaşamını göz önünde tutması gerek. Devlet tedbir kullanıp doğal kaynak açan milli otonom bölgeleri belirli ölçüde sübvanse eder. Devlet ekonomisi gelişmiş bölgelerdeki şirketleri birbirlerine ilgi gösterme ve menfaat temin etme ilkesi temelinde milli otonom bölgelere yatırım yapmaya, çeşitli şekildeki ekonomik işbirliğini geliştirmeye yönlendirir ve teşvik eder.
66. Madde: Üst dereceli devlet organlarının milli otonom bölgelerin ekolojik denge ve çevre koruma yönündeki her çeşit büyük kuruluşlarını halk ekonomisi ve sosyal kalkınma planına alıp ayarlamaları gerek. Devletin ekolojik denge, çevre koruma işlerine katkı sağlayan milli otonom bölgeleri devlet belirli ölçüde sübvanse eder. Her hangi bir teşkilat ve şahsın milli otonom bölgelerde doğal kaynak açmada, kuruluşta etkili tedbir kullanıp o bölgenin yaşam muhiti ve ekolojik muhitini koruması ve iyileştirmesi, kirliliği ve diğer sosyal felaketi önlemesi ve kontrol altına alması gerek.
67. Madde: Üst dereceli devlet organlarının milli otonom bölgelerdeki şirket ve meslek kurumlarının, devletin koyduğu esaslara göre, eleman almada önce o bölgedeki azınlık milletlerden almaları gerek. Milli otonom bölgelerdeki şirket ve meslek kurumlarının o bölgedeki otonom organların otonomi yetkisine saygı göstermeleri, o bölgenin otonomi nizamı, özel nizamları ve yerel nizam ve kurallarına uymaları, o bölgedeki otonom organların nezaretini kabul etmeleri gerek.
68. Madde: Üst dereceli devlet organları milli otonom bölgelerin otonom organlarının onayını almadan milli otonom bölgelere bağlı şirketlerin aidiyet ilişkisini değiştiremezler.
69. Madde: Devlet ve üst dereceli halk hükümetlerinin maliye, finans, malzeme, teknoloji, ihtisas sahipleri gibi yönlerden milli otonom bölgelerdeki yoksul bölgeleri daha da fazla destekleyip yoksul ahalinin yoksulluktan çabuk kurtulup orta seviyeye ulaşmalarına yardım etmeleri gerek.
70. Madde: Üst dereceli devlet organları milli otonom bölgelerin o bölgedeki milletlerden çeşitli derecedeki memurları, çeşitli meslek elemanlarını ve teknik işçileri çokça yetiştirmelerine yardım ederler. Milli otonom bölgelerin ihtiyacına göre, uygun sayıdaki öğretmen, doktor, bilim ve teknoloji elemanı ve ekonomi yönetimi elemanlarını milli otonom bölgelerin hizmetlerine katılması için çeşitli şekillerde gönderir, onların yaşam teminatına uygun şekilde ayrıcalık tan